Sommige ritten zijn meer dan een reis van A naar B. Deze rit van 23 September bracht mij tot in Kyiv, en ik zou het zo weer doen. Ik reed solo, met mijn pickup en een autoaanhanger, en daarop een Opel Vivaro die in Oekraïne werd overgedragen. In de pickup lagen inverter-aggregaten en een power station, door mij zelf gesponsord. Stroomvoorziening die daar hard nodig is nu de aanvallen op het energienet niet ophouden. Makkelijk is het niet altijd. De grens is een uitdaging, daar moet je tegen kunnen: wachten, papierwerk, geduld. Maar je staat er niet alleen voor. Met goede voorbereiding, mensen die de weg kennen, en een achterban die je onderweg kunt bellen als er iets is, is het te doen. Je hoeft geen held te zijn om zo’n rit te maken. Je moet het willen, en je laten helpen door wie ervaring heeft. Natuurlijk komt de oorlog er dichtbij. Verderop klonk een klap, met rook boven de stad. En toch ging het leven om mij heen gewoon door. Mensen werkten, reden, liepen naar hun werk. Die veerkracht maakt indruk, en ze maakt ook duidelijk waarom dit werk ertoe doet. Ik ben veilig terug, en vooral dankbaar dat ik dit heb kunnen doen. Het geeft een voldoening die moeilijk in woorden te vatten is: het besef dat je, met een auto en wat spullen, echt iets betekent voor mensen die het nodig hebben. In december ga ik weer. En eerlijk gezegd hoop ik dat meer mensen die stap zetten. Het is de moeite meer dan waard, en het brengt meer dan je geeft.Met dank aan Eyes on Ukraine, die deze rit mogelijk maakten. Overweeg je zelf zo’n rit? Meld je aan, ze helpen je op weg.

Meld je nu ook aan als Chauffeur 👍